ORONTEZ -- Buqün Son qünüm oLSa

Raptor part )
Etfarımda gördüğüm herşey gelip geçen bir yalan gibi
yarın olmayabilirim tıpkı doğup batan bir güneş gibi
burdan sonrası aydınlıkmı ? kestirmek imkansız
korkulara yer kalmasın artık ben doğan günüm başlayın artık !
Yarınım olmasada ben bugünümden sorumluyum , bir görevim var
dört taraf duvar, af dilemek mi kolay ? ortada göremediğim bir yar
dudaklarımdan dökülen manala , beni anlatıyor olsa gerek
emek veripte alamadığım anda kanayan kaç bin yara var ?
Benim bugün son günüm olsa, arzulanan kac şeyi yaparım ?
Bugün benim son günüm olsa, gözlerimi hic kaparmıyım ?
Benden öncesi çoktan gitti, sonrası beklemekte ve
herşey çok gec olmadan önce, herşeyi yeniden başlat bence

( Tura part )
Serçeyi koyamazsın kafese, özgürlük dilenir her nefeste !
bak bi an gelir, sabırda tükenir, dünümüz dündü hep bu denir
bir yanım aç dolu bir yanım tok , bak bu yol benim ama sonu yok
savaşan insan yay ve ok ! korkularımsa çok mu çok !
güller karalara boyandı karagül misali canımımı ister zebani
ölebilirim ben her ruh hali , bu günümüz fani ölümse ani !
çek bir nefes daha son cümlelere, çek bir bye bakalım son mitinglere!
hayatın akışı harbi arbede, kalbimin atışı hayli yavaş !
bir dur diyemedim atılan adımlara, beyaz duvarları ben karaladım
tek bir adım var doğumla aldığım, tek bir anım var göz yaşlarım
örebilir örümcek ağlarını ve bölebilir kelebeğin ömrünü
göremeyen kör bile çözebilir aslen asrın bu kör düğümünü

( P-Fox part )
Yaşama duygusunu kaybeden ruhlar ağlatır belkide gökyüzüne
yürüyen ayakların bir gün çıkacağı ümidiyle
yaşadıklarım dökülecek geriye kalan son boş gemiye
ağlarım sessiz kaldığım yarınımdan kalan bu güne
Bir söz verdim , gecmiş derdim , liriklerimle yazılanlara delilim
emekleriyle suskun gülümseyişin tek dilini
sıcaklığını hisset gün batımından telafisi olmayan bir yola koştum
Kanımda dolaşan genimin son kurguları

( Kargaşa part )
Son günüm bugünse herkes duysun , gülümseyin yo herkes doysun
ay tutulsun ve gün benim olsun , dört mevsim bir güne dolsun
doğan çocuklar ismimi alsın , bir duvar bulsun ismini yazsın
birileri bozsun bu sessizliği , kalem tutanlar beni yazsın
Kendim olmak isterim elbet , kimdir o kendinden fazla
aşılmamış bir yol bulmak , labirent bulupta icine atlamak
amaçsızca öyle dolaşmak , cıkışa varıpta baştan başlamak
önceden gördüğüm o yerleri farklıymış gibi tanımak
Ben bilebilirim , ben görebilirim , ben diyebilirim , ben sevebilirim
ben gecebilirim , ben gidebilirim , ben ben derken göçebilirim
kalmamış engel yetmedi dünya , gel hadi bul yada gör beni
seninde günün bitecek elbet , gülümse ve de kapa gözlerini



K.O ORONTEZ -- İSYAN DOLU ANLAR--

2006 dur be burası Türkiye wrong way dergahta şarap aşk niyetine rap ey farklı misal sana anlatılanların hepsi masal bizi dinle hayat burada savaş kumarda atılan bir zar kadar bertarafsın sen harapsın ne desem boş anlamazsın kağıda mertçe bir kalem gibi ağlatamazsın beni duy duy duyduğun her satırda beni vur ilahi aşk bu yar elinde kul ki mühürlü dilleri bendim o romanda ramonun elleri

Bir şey diyim mi ortak bu dünya bensiz dönmemiş ve kadere küfrederken kızdınız o bunu görmemiş mi ben olmasam da gene döner bu kahpe dünya gene bir gün gelir beni vurup gider inan bana ve çaresiz köşende beklemek kaybeden benimdi diyip teselli istemek nerede merhamet ve ben olmadan da var olan o cennet mezarda bekleyeni güldürür mezar başında titremek boş ver arkadaş umut bizim mahalleden bir p*ç ilk eda ile aynı anneden köpeklerin dilinde saygı aleminde kahpelerle inan bana inançta tek sabır hayatta kaldı

nakarat:

Al bu ömrü bu gece x2
İsyan var ölmek var bu şehre hergün kabus var arada kaldım mapsullar karı değil kaybolmuşlar x2

Son zamanda üzgünüm ve kırgınım sana ellerim yazar fakat dargınım sana boş sokaklarında dalgınım haydi gel bana düşenin dostu olmaz sende vur bana bir hayal kurduğunda hep mi işler ters gider gündüz hepten bittiğinde öncelikle dert biter ellerim kalbe bağlı duyduğunda not eder ve ellerim sözlerimle her ritimle raks eder arz eder tanrıdan bir sözüyle kahreder uykusuz gecemde son tekila hoş gider bir gününde bir heceyle ayrı kalmak del eder dilin döker ve her kulakta aşk eder

Bırak beni köşemde yalnız kalmak istiyor ya tura kalbimin atışlarında bir yavaşlama ve solmuş caddenin sokaklarında dumanı benle kanka kompozisyonumda optimistlik kafada tek yama bende iç çekişlerimle çok didiştim ortak zaman ilaç değil ki sonu olmayan bir tik tak yıllar sanki gün gün diye gitti dün her dünün sonrası yeni bir hüzün ya işte başlıyor gene aynı film ve aynı sahne kahpeliklere bir çelme taktık sandık olmamış topladım valizleri gidiyorum fakat renklerim solmamış bozulmamış

nakarat:

Al bu ömrü bu gece x2
İsyan var ölmek var bu şehre hergün kabus var arada kaldım mapsullar karı değil kaybolmuşlar x2